Functionele cookies

Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.

Gepersonaliseerde informatie

Hiermee ontvangt u gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op uw internetgedrag.

Zodra het eigendomsrecht van gemeentegrond is overgedragen aan een bewoner, kan de gemeente geen verplichtingen meer opleggen over het gebruik of de inrichting ervan. De bewoner kan mogelijk een groenstrook dus volledig bestraten en/of omheinen met een schutting. Dit zorgt in de praktijk voor interne weerstand bij de uitvoering van het project grondgebruik slim op orde. Afdelingen van gemeenten zijn bang dat er geen groen meer overblijft als de gemeente start met het verkopen van gemeentegrond. Hoe kun je als gemeente een groene uitstraling behouden, terwijl je stroken grond verkoopt? Lees snel verder voor het antwoord op deze vraag!

Verkoop van gemeentegrond veroorzaakt bij de gemeente intern vaak een tweestrijd. Ambtenaren hebben niets tegen de verkoop van grond, maar ze zijn bang dat het groen in een straat of wijk compleet verdwijnt. Aan de andere kant is veel grond van de gemeente al jarenlang onbenut en veroorzaakt het vooral kopzorgen. Denk aan onderhoudskosten of klachten van bewoners vanwege achterstallig onderhoud. Soms is het goed mogelijk dat een particuliere inrichting een mooier straatbeeld kan realiseren. Daarnaast ontmoedig je landjepik, aangezien bewoners legale wijze van grondverkrijging wordt aangeboden. Het is dan ook goed om de mogelijkheid van aanvragen open te houden voor de bewoners.

Deze gedachte staat centraal bij het project Grondgebruik slim op orde. Door dit helder intern te communiceren, neem je veel weerstand weg. Daarnaast zijn er mogelijkheden om voorwaarden te stellen aan de bewoner om een groene uitstraling te behouden. Dit helpt bij het omgaan van de interne weerstand. Lees hieronder hoe dit gerealiseerd kan worden.

Een groen beding

Om het groene straatbeeld niet te laten verdwijnen, kun je als gemeente een bijzondere bepaling in de koopovereenkomst opnemen. Deze bepaling stelt dat de strook grond omheint moet worden met een groene erfafscheiding en dat dit ook zo blijft. Als de bewoner niet akkoord gaat met deze voorwaarde, vindt er geen verkoop plaats. Dit lijkt misschien een wassen neus: een nieuwe bewoner kan aangeven niets te weten over een dergelijke voorwaarde en bij aankoop van de woning direct de groene erfafscheiding verwijderen. Gelukkig helpt de wet ons.

De kwalitatieve verplichting

Een (koop)overeenkomst is iets wat slechts geldt tussen de twee partijen die de overeenkomst ondertekenen. Derde partijen hoeven zich in principe hier niets van aan te trekken. Om te voorkomen dat een nieuwe woningeigenaar deze overeenkomst naast zich neerlegt, wordt in de koopovereenkomst een kwalitatieve verplichting opgenomen. Dankzij deze verplichting gaat de overeenkomst over op een nieuwe eigenaar. Zo blijft de bestaande groene erfafscheiding ook echt groen. Deze verplichting geldt alleen als het wordt vastgelegd in een notariƫle akte en is ingeschreven in de openbare registers. Een toekomstige eigenaar is dan automatisch gebonden aan het beding.

Aan de ketting

Om deze verplichting extra kracht bij te zetten, is er meestal een kettingbeding opgenomen in de algemene voorwaarden. In de praktijk wordt een kwalitatieve verplichting vaak verwart met een kettingbeding. Een kwalitatieve verplichting is slechts het dulden of het niet doen ten aanzien van een registergoed. Bijvoorbeeld: een bewoner hanteert een haag als erfafscheiding. Zodra hier een nieuwe bewoner komt wonen, moet die zich onthouden van enige verwijdering of vervanging van de groene erfafscheiding. Deze verplichting is namelijk automatisch van toepassing op de rechtsopvolger. Een kettingbeding is een verplichting om juist wel iets te doen. Zo kun je als gemeente toch een groene erfafscheiding als voorwaarde stellen, ook al leent de kwalitatieve verplichting zich hier niet voor. Denk aan een begeleidende groenstrook bij een pad tussen woningen. Als hier groen wordt verkocht zonder een dergelijke bepaling, kan de bewoner mogelijk een schutting plaatsen. Dit kan een mooie doorgang naar een park veranderen in het karakter van een smalle achterom en de kwaliteit van het straatbeeld verminderen. Met een verplichting om een groene erfafscheiding te plaatsen, voorkom je dit.

Buiten een heldere omschrijving van de verplichting is het van wezenlijk belang om een doorgeefplicht op te nemen. Een kettingbeding gaat niet automatisch mee over op de nieuwe eigenaar. De eigenaar dient de bepaling (de ketting) door te geven aan de rechtsopvolger van de woning. Om te voorkomen dat de eigenaar dit nalaat, wordt een kettingbeding vaak gecombineerd met een boetebeding.

Groen blijft groen

Kortom: je hoeft als gemeente geen angst te hebben dat al het groen in een wijk verloren gaat door toedoen van een oneigenlijk grondgebruik-project. In sommige gevallen kan oneigenlijk grondgebruik gelegaliseerd worden, mits de groene erfafscheiding ongewijzigd blijft. Dit geldt ook voor aanvragen. Een groene erfafscheiding als voorwaarde stellen bij een verkoopvoorstel is juridisch gezien de beste oplossing. Dit is bovendien een blijvende oplossing die overgaat op eventuele nieuwe eigenaren. Zo houden we de burger tevreden en behouden we een kwalitatief straatbeeld!

Gerelateerde artikelen
Alle artikelen