Functionele cookies

Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.

Gepersonaliseerde informatie

Hiermee ontvangt u gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op uw internetgedrag.

Het jaar 2015 was het eerste jaar van de transitie jeugd. Instellingen acteerden voor het eerst op basis van contracten met de gemeenten in hun werkgebied. In de tweede helft van 2015 startte de voorbereiding op de contractering 2016. In 2015 ben ik bij verschillende opdrachten (in)direct actief geweest in de praktijk van de transitie bij instellingen. Ik heb veel gezien en gehoord. Een selectie daarvan:

  • Ik ben wethouders en ambtenaren tegengekomen die melden dat ze het ‘ei van Columbus’ voor de jeugdhulp hebben gevonden. Zij zijn verbaasd dat de rest van Nederland niet komt kijken.
  • De ene instelling legt maandelijks verantwoording af en stuurt maandelijks een factuur naar de gemeente. Een andere instelling legt lange tijd geen enkele verantwoording af en  stuurt geen facturen. De gemeente mist zicht op de budgetuitputting.
  • Er zijn gemeenten die meer dan honderd instellingen hebben gecontracteerd; er zijn instellingen die meer dan honderd gemeenten hebben gecontracteerd. Dat bemoeilijkt het overzicht bij gemeenten en jaagt bij instellingen de overheadkosten omhoog.
  • Bestuurders worden soms op termijn van enkele dagen uitgenodigd voor overleg met wethouders van gemeenten. De hectiek van de agenda van politici dringt door tot de agenda van bestuurders.
  • Instellingen klagen over het grote aantal productregels die gemeenten hanteren. Gemeenten verbazen zich over de grote variëteit aan hulpvormen die instellingen zeggen  aan te bieden.
  • Vanuit gemeenten zijn het steeds weer andere groepen (interim-)ambtenaren (van beleid, control en inkoop & aanbesteding) die afzonderlijk overleg voeren met de instellingen. ‘De’ gemeente bestaat niet en er valt nog veel te doen aan ontschotting.
“De ene gemeente wil een budgettaire strakke afspraak, de ander juist niet.”
  • De ene gemeente wil een budgettair strakke contractafspraak, want het budget is krap. De andere gemeente wil juist geen strakke afspraak: haar burgers moeten de zorg krijgen die zij nodig hebben.
  • Sommige instellingen worden gedwongen om voorzieningen te sluiten, ondanks een bijna volledige bezetting en wachtlijst. De ene instelling uit de regio meldt grote onderbezetting van haar voorzieningen. De andere instelling in diezelfde regio meldt overbezetting van haar voorzieningen. Maar conclusies over kwaliteit blijven uit.
  • Accountants waarschuwen voor de gedetailleerde controle-eisen die gemeenten stellen. Die gaan het vermogen van accountants te boven, zo brengen zij naar voren. Accountants willen geen onmogelijke opdrachten.
  • Aan het begin van een onderhandelingsproces acteren gemeenten gezamenlijk en laten ze zich door elkaar vertegenwoordigen. Aan het einde van het proces zegt een aantal gemeenten dat zij niet meedoen. Er start een extra onderhandelingsproces.

Er is nog veel te optimaliseren en te professionaliseren om de transitiedoelstellingen te realiseren, heb ik mij gerealiseerd. Maar het moet doorgaan: transitie is nodig om de ruimte te bieden voor de noodzakelijke transformatie van jeugdzorg.

Gerelateerde artikelen
Alle artikelen