Functionele cookies

Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.

Gepersonaliseerde informatie

Hiermee ontvangt u gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op uw internetgedrag.

Meer dan eens krijg ik de vraag hoe ik aankijk tegen de Transitie Jeugd en de Transitie AWBZ. Ik ben immers in beide sectoren actief. Bovendien kom ik bij meer dan één instelling binnen. Ik zou er toch een mening over kunnen, of zelfs moeten hebben. Ooit heb ik mijzelf gepositioneerd als een adviseur met een mening: aan die positionering wil ik zo rond de overgang van 2013 naar 2014 geen afbreuk doen.

Bestuurlijke operatie

De basis van mijn antwoord is mijn typering van beide Transities. Beide zijn een bestuurlijke operatie. Zij zijn ingegeven door de beleidsopvatting bij de Rijksoverheid dat de kosten van de zorg te hard stijgen en dat we in Nederland teveel vragen van mensen hebben gemedicaliseerd. Maar feitelijk betekenen beide Transities niets meer dan verschuivingen van financiers: van rijk en provincie naar gemeenten, van verzekeraars naar gemeenten en van de ene verzekering (AWBZ) naar de andere (Zorg-verzekeringswet). En het Rijk gaat ervan uit dat haar beleidsopvatting met de Transities wordt gerealiseerd.

En zoals het Rijk gewoon is, laat zij beide Transities parallel lopen met een korting op het beschikbare budget. Hoe daarmee uit te komen is dan niet langer haar probleem, maar dat van andere overheden, van instellingen en van verzekeraars. De achterliggende gedachte is dat vooral gemeenten dat beter kunnen dan de Rijksoverheid. Gemeenten kunnen welzijnsarrangementen aanbieden in plaats van zorgarrangementen, kunnen meer aan preventie doen en zo zou flink kunnen worden bespaard.

“Ik ben bang voor onnodige vernietiging van het kapitaal.” Leo Euser

Risico tot kapitaalvernietiging

Enerzijds vind ik de Transitie een goede ontwikkeling. Zij zet de bestaande instellingen onder forse druk om anders te gaan werken, slagvaardiger en doelmatiger. De nieuwe financiers hebben immers de ruimte om te kiezen voor andere aanbieders, die wel bij de tijd en doelmatiger functioneren. Die groep bestaande instellingen kan het zich niet langer meer veroorloven alleen naar binnen te kijken. Niet bij alle instellingen is het strategisch denken al goed ontwikkeld; bij veel andere gelukkig wel.

Anderzijds bestaat het risico dat de Transities tot kapitaalvernietiging gaan leiden. Binnen veel instellingen is veel kapitaal in de zin van kennis en kunde opgebouwd. Dat kapitaal is met name nodig voor cliënten met ernstige problematiek (stoornissen), die niet eenvoudig in de wijk of buiten het zorgcircuit kunnen worden behandeld. Ik ben bang voor onnodige vernietiging van dat kapitaal. Dat zou ten koste gaan van de cliënten die niet zonder die kennis en kunde verder kunnen.

Gerelateerde artikelen
Alle artikelen