Dit is de titel van mijn stuk dat volgende week in Zorgvisie magazine verschijnt. Onlangs werd immers bekend dat de zorg die verleend wordt rondom de behandeling van borstkanker per ziekenhuis verschillend is. Verschillend van aard, maar ook verschillend van kwaliteit. Uitgedrukt in een lijst. Een lijst met ziekenhuizen die voor de levering van zorg rondom borstkanker op basis van een aantal criteria beoordeeld zijn. Maar is dit het enige lijstje dat samengesteld wordt? Nee.
Zojuist keek ik het laatste nieuws op TV en hoorde ik over het onderzoek van het blad Elsevier. Een onderzoek gebaseerd op openbare informatie van ziekenhuizen zelf over veilig, zorgvuldig en patientgericht werken. (zie het onderzoek van Elsevier voor meer informatie). Wat de uitslag echter niet zegt is hoe goed de zorg in het ziekenhuis is. Aldus Elsevier.
// Want is het voor degenen waar we het allemaal voor doen (de patiënten) nog wel duidelijk welke stap ze moeten nemen in het oerwoud dat de gezondheidszorg lijkt te heten? //
Waar ik in Zorgvisie magazine nog pleit voor het plegen van onderzoek naar feitelijkheden vraag ik me af wat de patiënt met zo'n lijst met ziekenhuizen daadwerkelijk kan. Of wil. Over het uitvoeren van dergelijke onderzoeken en het belang voor patiënten daar heb nu toch even mijn twijfels over. Het publiceren van de resultaten is natuurlijk transparant en eerlijk. Maar het levert wel vragen op bij de verzekerden die zorg nodig hebben. En ook kritiek. Want is het voor degenen waar we het allemaal voor doen (de patiënten) nog wel duidelijk welke stap ze moeten nemen in het oerwoud dat de gezondheidszorg lijkt te heten?
De term oerwoud bedoel ik in dit kader niet negatief. Maar de publicaties en informatie over zorgverzekeraars, behandeltrajecten, beste ziekenhuizen en zorgverleners komen in rap tempo te voorschijn. Zo langzaam maar zeker naderen we ook nog het einde van het jaar. Een keer per jaar mag je (uitzonderingen daar gelaten) van zorgverzekeraar switchen. Het einde van het jaar biedt je als verzekerde dus tevens de mogelijkheid om van zorgverzekeraar te switchen en de polissen die worden aangeboden weer eens met elkaar te vergelijken op prijs en inhoud. En als ik hierbij stil sta bekruipt me het gevoel dat we, zeker voor de leken, te maken krijgen met een oerwoud. Een oerwoud aan informatie waarbij een verzekerde of patiënt goed moet nagaan welke stap die wil zetten binnen de gezondheidszorg. Of kunnen we wellicht in de toekomst ook daarvoor gebruik maken van zorgbemiddeling die de zorgverzekeraar nu inzet om elders sneller behandeld te kunnen worden.