Net als mijn collega Frans Koemans zit ik op een roze wolk. In tegenstelling tot huize Koemans, waar de babykamer is ingericht volgens het 5S model (Lean) is er in huize De Wit nog geen babykamer gereed. Wel worden de vierkante meters volledig benut. Als gevolg van de huizencrisis, huizen er inmiddels naast twee volwassenen ook twee kinderen op de (volgens NEN) 72 m2 van huize De Wit. Geheel volgens de filosofie van Lean, worden verspillingen (van m2) hiermee voorkomen. Hierdoor stijgt de klantwaarde, toch? Het wordt tijd dat ik dit onze makelaar eens influister!  

Even los van roze wolken, Lean en de huizencrisis. Een kleine maand terug viel mijn oog op een artikel in de Volkskrant, waarin PvdA-leider Diederik Samsom aangeeft dat hij het een goed idee vindt als het zwangerschapsverlof dat ouders hebben rond de geboorte van hun kind uitwisselbaar wordt. Nu hebben vrouwen recht op 16 weken en mannen op 2 dagen. Samsom wil het mogelijk maken dat ze elkaar dagen geven. Los van politieke kleur en voorkeur vind ik dit een vreemd voorstel van Samsom. Ik zal uitleggen waarom ik dit vind.

Misschien is Samsom aanhanger van de Amerikaanse zaken- en HR-consultant Alexandra Levit. Zij stelt dat op de werkvloer niemand onmisbaar is, ook jij niet (meer over de theorie van Alexandra Levit is te lezen op 6minutes.be). Daarnaast vergelijkt Samsom wellicht de werkvloer met het thuisfront. Het zou natuurlijk kunnen dat de overtuiging van Levit dat niemand onmisbaar is, waar is. Toch vind ik dit niet motiverend. Ik wil graag een echte bijdrage leveren, toegevoegde waarde bieden, onmisbaar zijn. Zowel thuis als op de werkvloer.

// Ik volg liever de koers van coach Marjan Peer. Zij stelt dat werken met emotie, passie en ondernemerschap de kern is van het onmisbaar zijn. //

Het geeft voldoening om aantoonbare toegevoegde waarde te leveren. Je voelt je meer onderdeel van het collectieve (de organisatie) - een basisbehoefte van de mens. (Zie ook Intermediair: Artikel ‘Maak jezelf onmisbaar’ van coach Marjan Peer.) 

Beste meneer Samsom. Uiteraard gun ik mijn man meer dan de gebruikelijke 2 dagen verlof.  Deze dagen kan ik echter niet aan hem geven. Gedurende mijn zwangerschapsverlof lever ik een echte bijdrage, bied ik toegevoegde waarde voor zowel de baby, mijn man én onze oudste dochter. Dat doe ik niet alleen op momenten dat ik de baby aan het voeden ben, tegelijkertijd de oudste in bad doe én couscous aan ‘t maken ben. Nee meneer Samsom, ook als de baby slaapt en ik in de zon geniet van een Latte Macchiato. De 16 weken verlof helpen mij om weer fysiek en mentaal ‘fit for the job’ te zijn. Hierdoor kan ik straks weer toegevoegde waarde bieden op de werkvloer. Juist daarom vind ik uw voorstel een beetje vreemd.        

NB. Hoe past het onmisbaar (willen) zijn bij het werken bij Eiffel? Lees: het werken op interimbasis? Mijn inziens heel goed. Je stelt namelijk in overleg met je opdrachtgever vast wat je wilt bereiken en je bepaalt wat hiervoor nodig is. Vervolgens ga je ervoor om het beoogde doel te bereiken. Is het doel bereikt? Dan kan het zijn dat de opdrachtgever juist  jou nodig heeft bij het bereiken van een nieuw doel. Zo niet, dan dient zich vast een nieuwe opdracht(gever) aan waarbij jij onmisbaar bent!