Iedere keer hetzelfde liedje. De verleiding is te groot. Zit ik net lekker in een stuk tekst en ben ik vol met de inhoud bezig, verschijnt er rechtsonder in beeld een klein pop up-scherm: you’ve got mail!

Weg concentratie, weg focus. Nu wil ik natuurlijk eerst even weten wat die collega me mailt…
Een reactie op mijn eerder gezonden stuk? Een roddel over die collega twee verdiepingen lager? Een ingekopieerde flard van het laatste nieuws?

Focus
Vaak krijg ik maar twee regels informatie, en gaat het om een reactie op een eerder door mijzelf gestuurd mailtje. Maar bijna altijd vraagt zo’n inbrekende mailer, alleen al door de manier waarop het mailtje is opgesteld, om een korte reactie. En daar gaat het dan mis. Terwijl ik in mijn stuk zit en mijn concentratie bij die desbetreffende tekst zou moeten houden, wil ik toch ook even antwoorden. Met als gevolg dat ik op sommige momenten niet alleen een tekst aan het schrijven ben, maar ondertussen ook nog in een mailwisseling zit met één of soms meerdere collega’s.  Mijn focus ligt niet meer bij dat ene project maar is nu verdeeld over meerdere zaken.
Dat gaat meestal goed, hoor. Maar een slimme actie is het niet.

Volle concentratie
Als ik zelf nu toch iets aan mij sportcarrière heb overgehouden, dan is het wel dat je, om tot topprestaties te komen, er voor moet zorgen dat je focus goed en scherp is.

// Geen afleiding, geen andere zaken aan je hoofd: volle concentratie op dat wat je moet doen. //

Dat is de reden waarom veel sporters niet mogen bloggen, mailen of met de pers mogen praten tijdens een toernooi. Al die zaken leiden immers af van het grote doel. Op de werkvloer zou dat niet anders moeten zijn.