Vandaag vertrekken de hockeydames van Jong Oranje naar Boston om daar hun WK te gaan spelen. De laatste trainingen in Nederland zijn achter de rug, de rugnummers toegekend, sticks ingespeeld en schoenen ingelopen. Na maanden van voorbereiding moet het nu gaan gebeuren: de dames willen niets liever dan de wereldtitel behalen en hebben met dat doel voor ogen keihard getraind. Dinsdag zag ik de laatste training. De meiden gingen aan het eind van de dag nog één keer ‘tot het gaatje’: er moest een shuttle run test gelopen worden.
Shuttle run
De shuttle run is een conditionele hel: binnen 30 seconden moesten de dames 6 x 23 meter afleggen terwijl ze heen en weer renden. En dat dan tien keer.
Maar dit team liep ook de allerlaatste, de tiende shuttle, binnen de gestelde tijd. Ik geloof dus dat het met hun fitheid wel goed zit. Een nog veel mooiere constatering was dat ze elkaar echt door deze training heen hielpen. De beste lopers werden door hen zelf strategisch slim naast de mindere lopers gepositioneerd. Zo hielden ze elkaar in de gaten en liepen ze als een team ook die allerlaatste 30 seconden uit.
Steenkapot waren ze na afloop, steenkapot maar ook voldaan. Want wat er ook gebeurt, vanaf volgende week in Boston, ze weten dat ze er alles aan gedaan hebben om optimaal geprepareerd aan de start van het toernooi te verschijnen: de dames kunnen terugkijken op een hele goede voorbereidingsperiode.
Teleurstelling
Helaas, en dat geldt niet alleen in de sport, heb je het eindresultaat van je inspanningen lang niet altijd in de hand. Soms ben je te zeer afhankelijk van anderen of kruizen ontwikkelingen die je niet had kunnen voorzien je pad. Natuurlijk mag je dan teleurgesteld zijn, of zelfs boos: je krijgt immers geen loon naar werken.
Maar je boosheid is alleen gerechtvaardigd als jouw eigen voorbereiding, of die van jouw team, niet goed is geweest. Als je steken hebt laten vallen.
// Wanneer je jezelf recht in de spiegel kunt aankijken omdat je weet dat je echt alles gedaan hebt wat in je macht lag, valt uiteindelijk met ieder eindresultaat te leven. Zelfs met een teleurstellende uitkomst. //
Opgeheven hoofd
Dan kun je, na een periode van gezond balen, met opgeheven hoofd en een gevulde rugzak vol leerzame ervaringen op weg naar een volgende uitdaging: naar een (nog) betere prestatie. Topsporters leren dat je, om goede resultaten neer te zetten, vaak eerst moet ervaren hoe het is om te verliezen. Verlies, hoe vervelend ook, maakt je sterker. Tenminste, als je bereid bent te leren van je ‘fouten’.
Vorig jaar werd Jong Oranje op de EK tweede….. De voorbereiding zit erop!