Helpt de Visie van Rouvoet (genoeg)?

Er worden in Nederland kinderen mishandeld, zowel fysiek als mentaal. De organisatie No-kidding heeft ons de afgelopen week weer herinnerd aan de gevaarlijke situatie waarin te veel kinderen in Nederland zich bevinden. Ondertussen wordt er nagedacht over de toekomst van de jeugdzorg. Minister Rouvoet heeft zijn kaarten op tafel gelegd met zijn toekomstvisie. De Kamercommissie Jeugdzorg doet dit later deze maand.

Helpen die visies om de kindermishandeling de wereld uit te krijgen?

Minister Rouvoet heeft het vooral over de gemeenten. Die overheidslaag moet ervoor gaan zorgen dat het allemaal beter wordt. Gemeenten krijgen de verantwoordelijkheid over de jeugdzorg, de jeugd-GGz en de LVG-zorg. En ook de jeugdbescherming en de jeugdreclassering kunnen op termijn naar de gemeenten toe. Klus geklaard, zou je denken. Keurig gedaan wat de Regeringscommissaris voor de Jeugd Steven van Eijk een paar jaar geleden al bepleitte.
Of het gaat lukken, is een heel ander verhaal. Het is namelijk al eens geprobeerd: bij de oprichting van de bureaus jeugdzorg en toen is het er niet van gekomen.

Waarom zou het met een Centrum voor Jeugd en Gezin wel lukken?

Elke gemeente moet van Minister Rouvoet een Centrum voor Jeugd en Gezin krijgen. Daarvan moet het allemaal komen. Ook dat heb ik eerder gehoord en gelezen. Zo’n vijftien jaar geleden verschenen er precies dezelfde verhalen over de bureaus jeugdzorg.

// Ik kan het niet helpen, maar de vraag is waarom zou het nu wel lukken met de Centra voor Jeugd en Gezin? Die vraag stelt echter niemand. //

Om een echte slag te maken (en dat is hard nodig) moeten we het niet hebben over verschuivingen tussen overheden of over nieuwe instellingen (die zijn er al genoeg), maar over kinderen die hulp nodig hebben (bijv. vanwege kindermishandeling). En gelukkig gebeurt dat her en der in Nederland, los van welke visie dan ook.