Partij voor de Sport?

Het is lente, ook in Den Haag. En dus schieten de nieuwe politieke partijen de grond uit. Afgelopen week hoorde ik van de oprichting van de Partij voor de Sport. Na de SP nu dus ook de PS?

De oprichting 'an sich' geeft wel aan dat Nederland zich meer en meer bewust wordt van het maatschappelijk belang van sport.
Ook mijn collega Pieter van den Hoogenband liet zich hier afgelopen week al over uit. Hij schreef een column waarin hij het verschil in sportcultuur, sportbeleving maar vooral ook sport op bestuurlijk en landelijk niveau tussen Australië en Nederland aankaart:
Laat sport - net als in Australië en met 2028 als mooie aanleiding - daadwerkelijk als rode draad door de samenleving lopen. Top- en breedtesport als (bind)middel voor sociale cohesie, integratie, gezondheidszorg, economie en ga zo maar door. (column PvdH) (http://www.telegraaf.nl/telesport/columns/pieter_van_den_hoogenband/article6366042.ece)

De Partij voor de Sport kan zo'n rol als Pieter voor ogen heeft vervullen. Kan, zo schrijf ik nadrukkelijk. Want ik schrok nogal van een aantal punten in het partijprogramma. Zo vindt de partij dat de buitenspelregel in het amateurvoetbal zo snel mogelijk moet worden afgeschaft. Volgens de nieuwe partij werkt deze regel 'onnodige en ongewenste agressie op en langs de velden in de hand'. Nu ben ik als hockeyer voorstander van het afschaffen van buitenspel, dat heeft mijn sport veel goeds gebracht. Maar sportinhoudelijke beslissingen moeten naar mijn mening genomen worden door een bond, niet door een politieke partij. Wanneer een politieke partij zich over dergelijke zaken gaat buigen, zal het draagvlak verdwijnen als sneeuw voor de zon, ook in de lente. Terwijl het moment nu daar is sport echt op de kaart te zetten in Nederland.

Laat de Partij voor de Sport zich daarom bezighouden met de breedte- en de topsport, met onze landelijke topsportambities en de sociale cohesie die ook Pieter beschrijft. Oprichter Rozie wil Erica Terpstra als lijsttrekker en kroonprins Willem-Alexander in een actieve rol bij zijn partij betrekken. Dat klinkt aardig en levert vast stemmen op, maar lijkt weinig realistisch. Ook wil Rozie graag om de tafel met Richard Krajicek, Pieter van den Hoogenband, Johan Cruijff en Henk Kesler. Ik vrees dat hij toch met een beter gefundeerd partijplan zal moeten komen. Want sporters weten één ding beter dan welke politicus dan ook: je hebt maar één kans om te winnen en op dat moment moet alles kloppen!

Het programma van de Partij voor de Sport.